Artxiboetan gordetzen den dokumentazioa mota askotakoa da eta informazio desberdin asko eskaintzen du. Dokumentazio zaharra izaten da gehien nabarmentzen dena, ezagutzen ez dugun jendea eta gizartea hobeto ezagutzera ahalbideratzen bait gaitu. Gainera, nahiz eta idazteko momentuan testu bakoitzak helburu bat eduki, bere baitan datu interesgarri ugari gordetzen dute. Pentsa dezagun adibide bezala, bi pertsonen arteko kontratu batean.
Blas de Lezori buruz idatzi diren hiperbole guztiak bere neurrira ekartzeko, Gracia Rivasen (Itsas memoria) eta Olaranen (Lezo eta batez ere Historia de Blas de Lezo) irakurtzea komenigarria da. Fikzioan oinarritu baita, hein handi batean, Lezoren gaineko istorioa. Horrek ere zer pentsa eman beharko lioke etorkizunerako ereduak iraganean bilatzen dituenari.
Hilaren 9an, Gipuzkoako Gordailuak hitzaldi-sorta bat antolatu zuen, bertan zaharberritzen ari diren arte-lan baten inguruan, Zumaiako San Pedro elizan dagoen Juan Martinez Mendarokoaren omenez egindako taulari buruz, hain zuzen ere.
Pasa den igandean San Telmo Museoan Badu, bada erakusketak ateak itxi zituen, bisitari gehien jaso dituen erakusketa izan delarik. 17.531 pertsonek ikusi dute. Ereiten erakusketa honetarako dokumentazio lanetan aritu da.
Aurrekoetan bezala, Ereiten Koldo Mitxelena Kulturuneko Ganbara aretoan inauguratu den ESPALIÚ-ABARRAK: akzioak eta ondarea Donostian (1992-1994) erakusketan publiko harreraren arduradun izango da.
Ondarea bertatik bertara programaren baitan asteburu honetan bisita gidatuak egingo dira Gipuzkoako herri ezberdinetan. Gipuzkoako Foru Aldundiak, udaletako teknikari eta kultur eragileekin batera, ohiko zirkuituetatik kanpo edota ezkutuko edo ezezagun diren ondare elementuak ezagutzera eman nahi dituzte.
Posible al du enpresa batek tokiko komunitatea sortu? Edo tokiko komunitatean bere burua txertatu? Zilegi al zaio halakorik egitea? Enpresak bezeroak ditu; ez al ditu haren komunitatea urrupatu eta propiotzat hartzen?
Zalantza, kezka, galdera. Ez dakigu oso ondo gurean zer den.
